توالت و تاریخچه پیدایش دستشویی با سرویس بهداشتی 09194715097

توالت و تاريخچه پيدايش دستشويي يا سرويس بهداشتي

توالت و تاریخچه پیدایش دستشویی با سرویس بهداشتی به جاهايي که در داخل ساختمانهاي مسكوني، ادارات، پاركها و غيره به منظور دفع مدفوع و ادرار انسان ساخته مي‌شود توالت، دستشويي يا سرويس بهداشتي مي‌گويند.

هدف اصلي از ساخت دستشويي توسط بشر، ايجاد امکان دفع بطور بهداشتي بوده‌ است.

با اينكه داشتن يك سرويس بهداشتي مناسب از مهمترين نيازهاي اوليه جوامع انساني است ولي هم اكنون بسياري از خانوارهاي فقير در کشورهاي در حال توسعه از توالت هاي معمولي و غالباً غير بهداشتي استفاده مي کنند. به عنوان مثال توالت فرنگي ساده و توالت سطلي که معمولاً در خارج از خانه قرار داده مي شوند. در سطح جهان، تقريباً يک ميليارد نفر به هيچ وجه به توالت دسترسي ندارند و مجبور به انجام اجابت مزاج در محيط‌هاي آزاد (به ويژه در هند) هستند.

بيماري هايي که از طريق مدفوع، دهان يا آب منتقل مي شوند، مانند وبا و اسهال، مي توانند با اجابت مزاج آزاد منتشر شوند. همچنين مي توانند توسط دستشويي هاي غير بهداشتي که باعث آلودگي آب هاي سطحي يا آب هاي زير زميني مي شوند، پخش شوند. از نظر تاريخي، بهداشت از ابتداي ساكن شدن انسان در سکونتگاه ها جزو موضوعات حياتي و مهم بوده است.

تاريخچه پيدايش توالت – دستشويي

گمان مي‌رود که نخستين توالت، نزديک به ۶ هزار سال پيش در ميان‌ رودان(بين النهرين) ساخته شده باشد.

در سال ۳۱۵ (ميلادي) در شهر رم نزديک به ۱۴۴ سرويس بهداشتي عمومي وجود داشته و رفتن به سرويس بهداشتي عمومي به نوعي شرکت در يک مراسم اجتماعي محسوب مي‌ شده‌ است.

در يک توالت عمومي ۲۰۰۰ ساله که در بالاي تپه پالاتن در رم کشف شده، بيش از ۵۰ سوراخ در کنار هم قرار دارند كه نشان دهنده‌ي اهميت احداث توالت در محيطهاي پرجمعيت و هم استفاده‌ي همزمان بدون پرده پوشي توسط مردم آن دوران مي‌باشد.

نکته مهم : برای انجام خدمات در کلیه مناطق به صفحه لوله بازکنی کرج مراجعه کنید

شرکت آریا تاسیسات در خدمت ب همشهران عزیز آماده بکار هست

اختراع سيفون توالت

اختراع سيفون به شکل کنوني که کاسه توالت با يک لوله خميده U مانند به فاضلاب وصل مي‌شود و با فشار آب داخل مخزن دستشويي، مدفوع را به داخل فاضلاب تخليه مي‌کند.

سيفون در سال ۱۸۸۰ (ميلادي) به وسيله يک لوله‌کش بريتانيايي ساخته شد. اختراع سيفون تحولي در تاريخ توالت ايجاد کرد. زيرا جلوي انتشار بوي بد مدفوع و فاضلاب را مي‌گرفت.

عصر طهارت و پاکيزگي با اختراع توالت و فاضلاب

هزاره سوم قبل از ميلاد مسيح را عصر طهارت و پاکيزگي مي نامند. توالت ها و فاضلاب ها در نقاط مختلفي از جهان اختراع گشتند.

۲۸۰۰ سال قبل از ميلاد در موئن جو در محلي در کشور پاکستان يکي از پيشرفته ترين دستشويي هاي جهان ساخته شد.

اين توالت که صدها سال بعد دوباره آن را در کشور امريکا استفاده مي کردند متشکل از اتاقي با ديواره هاي خشتي و آجري خارج از هر خانه، با جداره سنگي پر از علوفه با تخته اي چوبي بالاي آن بود.

توالت هاي موئن جو هم آن زمان تنها براي بعضي اشخاص بود. باقي مردم به همان سبک بدوي روي زمين به صورت نشسته فضولات خود را دفع مي کردند.

پیشنهاد میکنیم به مقاله تشخيص ترکيدگي لوله اب وفاضلاب مراجعه کنید.

تاريخچه اختراع فاضلاب

تمدن هاراپن در پاکستان و نيز در شمال هند سيستم آب رساني نويني را براي پاک کردن فضولات انساني در توالت هاي خود اختراع نمودند.

اين سيستم با استفاده از منبع آبي در بالا دست و هدايت آب با آجر هاي خشتي به داخل منبع فضولات انجام مي گرفت.

مدتي قبل از آن حدود ۳۱۰۰ تا ۲۵۰۰ سال قبل از ميلاد مسيح نيز تمدن هايي در مناطقي از اسکاتلند به نام اورکني نيز از آب براي دفع فضولات استفاده مي کردند.

بعضي از خانه هاي اين منطقه مستقيماً از روي کانال هاي آب عبور کرده و بعضي ديگر از آنها را نيز به سمت مسير آب کانال کشي کرده بودند.

حدود ۱۸۰۰ سال قبل از ميلاد مسيح در مصر باستان و تمدن کهن پرشيا (ايران) توالت ها با استفاده از مجراي فاضلاب شروع به پيدايش کردند. در تمدن رومانيايي نيز توالت هايي با استفاده از آب در حمام هاي عمومي باستاني يافت شده اند.

باستان شناسان در سال ۲۰۱۲ متوجه شدند که توالت هاي رومانيايي بر خلاف تفکر گذشته پيشرفته ترين توالت هاي باستاني نبودند.

اولين سيستم فاضلابي نيز متعلق به تمدن ديگري بوده است، تمدني در دره ي ايندوس (دره‌ي سند- هندوستان). اين تمدن سيستم ابتدايي از فاضلاب را طبق الگويي بسيار خاص در زير خيابان هاي شهر تاسيس کرده بودند.

انواع توالت

توالت هاي نشستني که به نام توالت (عربي، فرانسوي، چيني، ايراني، ژاپني، کره اي، هندي و ترکي) نيز شناخته مي شوند. اين دستشويي ها به صورت هاي مختلفي در کشورهاي ياد شده ساخته مي شدند.

با اين حال شکل کلي اين توالت ها از يک سوراخ در زمين تشکيل شده است. به جز يک نوع از آنها که ارتفاعي برابر با سرويس فرنگي دارند ولي به استفاده کننده اجازه ي چمباتمه زدن را مي دهد. اين مدل بيشتر در آسيا و آفريقا محبوب هستند.

در اروپاي قديم نوعي ديگر از سرويس هاي بهداشتي رواج يافت که به نام توالت هاي محفظه اي از آنها ياد مي شود.

اين توالت ها بيشتر شبيه يک صندلي است. زير آن يک مخزن براي نگه داري فضولات و يک سوراخ روي آن مخزن وجود دارد. اين توالت ها طبعاً اولين الهام بخش توالت فرنگي امروزي بوده اند.

اين توالت ها در سال ۱۵۶۱ تا ۱۶۱۲ اختراع شدند که امروز نوع تکميل شده و پيشرفته ي آن در دسترس است.

قسمت هاي مختلف آن به جز سيستم هاي مکانيکي، تغيير نکرده است. اين توالت متشکل از مخزن آب براي فلاش (علت نام گذاري فلاش تويلت روي اين توالت ها)، سوراخ براي خروج فضولات و صندلي براي نشستن است.

 

استانداردهاي سرويس بهداشتي

بر پايه استانداردهاي بين‌المللي فاصله سرويس بهداشتي از محل کار بايد ۱۰۰ سانتي‌متر باشد.

اگر تهويه از طريق پنجره و فقط از يک طرف صورت گيرد، مساحتي نزديک به ۱۷۰۰ سانتيمتر مربع نياز است. در صورت محدوديت فضا، اين مساحت نزديک به ۱۰۰ سانتي‌متر مربع است.

کف دستشويي نبايد لغزنده باشد و بايد در برابر آب مقاوم باشد. همچنين کف بايد بدون درز و شکاف و قابل شستشو باشد و به‌ آساني نيز تميز شود.

ديوارها حداقل بايد تا ارتفاع ۲ متري کاشي باشند و نيز قابل شستشو باشند.

دماي مناسب براي سرويس بهداشتي ۲۱ درجه سانتي‌گراد است.

براي هر دو دستشويي، حداقل يک آينه نصب شود.

حداقل ارتفاع مخصوص مي‌تواند ۲۰٫۲ متر باشد.

حداقل عرض اتاقک هر سرويس بهداشتي بايد ۸۵ سانتي‌متر باشد.

حداقل عرض اتاقک هر سرويس بهداشتي بايد بيش از ۱۱۰ سانتي‌متر باشد.

حداقل طول اتاقک هر دستشويي بايد ۱۵۰ سانتي‌متر باشد.

فاصله مرکز دو دستشويي بايد ۶۰ سانتي‌متر باشد.

فاصله دستشويي از کنار ديوار ۴۵ سانتي‌متر باشد.

عرض درِ دستشويي بايد ۶۰ سانتي‌متر و حداکثر ۷۵ سانتي‌متر باشد.

حمام و توالت، محيطي مرطوب است؛ به همين دليل، در صورتي که تاريک باشد محيط مناسبي براي رشد قارچها خواهد بود. بنابراين، بسيار ضروري است که به‌گونه‌اي طراحي شود که حتماً نور طبيعي به داخل آن بتابد.

انواع توالت

توالت ها در سرتاسر جهان به اشکال مختلف وجود دارند، از جمله توالت هاي فلاش که براي نشستن يا چمباتمه زدن استفاده مي شوند و توالت هاي خشک مانند توالت هاي چاله‌اي.

توالت قطعه اي از تجهيزات بهداشتي است که ادرار و مدفوع انسان و گاهي اوقات کاغذ توالت را معمولاً براي دفع جمع آوري مي کند. توالت هاي فلاش از آب استفاده مي‌کنند، در حالي که توالت هاي خشک يا غير سيفون از آب استفاده نمي کنند. آنها را مي توان براي يک وضعيت نشستن محبوب در اروپا و آمريکاي شمالي با صندلي توالت، با ملاحظات اضافي براي افراد داراي معلوليت، يا براي حالت چمباتمه زدن در آسيا طراحي کرد.

در مناطق شهري، توالت هاي فلاش معمولاً به يک سيستم فاضلاب متصل مي شوند که به مخازن سپتيک در مناطق ايزوله منتهي مي شود. پسماند به نام آب سياه شناخته مي شود و پساب ترکيبي از جمله ساير منابع، فاضلاب است. توالت هاي خشک به يک گودال، ظرف قابل جابجايي، محفظه کمپوست يا ساير وسايل ذخيره سازي و تصفيه، از جمله انحراف ادرار با توالت انحراف ادرار متصل مي شوند.

تکنولوژي مورد استفاده براي توالت هاي مدرن متفاوت است. توالت ها معمولاً از سراميک (چيني)، بتن، پلاستيک يا چوب ساخته مي شوند. فن‌آوري‌هاي جديد توالت‌ها شامل سيفون دوگانه، فلاشينگ کم، گرم کردن صندلي توالت، خود تميز شوندگي و … است. ژاپن به خاطر تکنولوژي توالت هايش معروف است. توالت هاي هواپيما به طور ويژه براي کار در هوا طراحي شده اند. نياز به حفظ بهداشت مقعدي پس از اجابت مزاج به طور جهاني شناخته شده است و از کاغذ توالت (اغلب توسط نگهدارنده رول توالت) به طور گسترده اي استفاده مي‌شود .

در خانه هاي شخصي، بسته به منطقه و سبک، توالت ممکن است در همان حمام قرار داشته باشد كه سينک روشويي ودوش وجود دارد. گزينه ديگر اين است که يک اتاق براي شستشوي بدن كه حمام ناميده مي‌شود و يک اتاق جداگانه براي توالت و سينک شستشوي دست (روشويي) در نظر گرفته شود. توالت‌هاي عمومي (دستشويي‌ها) از يک يا چند اتاقك كنار هم تشکيل شده‌اند که براي استفاده عموم در دسترس هستند. گاهي اوقات بنا به ضرورت توالت هاي قابل حمل و سيار نيز ممکن است براي تجمعات بزرگ و موقت آورده شوند.

از نظر تاريخي، بهداشت از همان مراحل اوليه سکونت انسان ها مورد توجه بوده است. با اين حال، بسياري از خانواده هاي فقير در کشورهاي در حال توسعه از توالت هاي بسيار ابتدايي و اغلب غيربهداشتي استفاده مي کنند – و نزديک به يک ميليارد نفر اصلاً به توالت دسترسي ندارند. بايد آشکارا مدفوع و ادرار کنند.

در غير اين صورت آنها بايد به يک “توالت سيار” متوسل شوند مانند ظرف و يا يک کيسه پلاستيکي. اين مسائل مي‌تواند منجر به شيوع بيماري‌هايي شود که از راه مدفوع-دهاني منتقل مي‌شوند يا بيماري‌هاي منتقله از راه آب مانند وبا و اسهال منتقل مي‌شوند. بنابراين، هدف ششم توسعه پايدار سازمان ملل متحد مي‌خواهد “دسترسي به بهداشت و بهداشت کافي و عادلانه براي همه و پايان دادن به اجابت مزاج باز”.

بررسي اجمالي

تعداد انواع مختلف توالت هاي مورد استفاده در سراسر جهان زياد است، اما مي توان آنها را بر اساس:

توالتي كه هم داراي مخزن آب براي خود داشته باشد(فلاش تانك توالت فرنگي) و هم منبعي براي.

استفاده در حالت نشسته (مانند توالت فرنگي) يا چمباتمه زدن (توالت معروف به توالت ايراني)

قرار گرفتن در خانه خصوصي يا عمومي (اتاق توالت در مقابل توالت عمومي)

توالت ها را مي توان براي استفاده در حالت نشسته يا چمباتمه طراحي کرد كه هر كدام مزاياي خود را دارد. با اين حال، “توالت نشسته” براي افرادي که دچار اختلال حرکت هستند ضروري است. توالت هاي نشسته اغلب به عنوان “توالت هاي سبک غربي” شناخته مي شوند.توالت هاي نشسته براي افراد داراي معلوليت و افراد مسن راحت تر از توالت هاي اسکوات(زميني) هستند.

مردم بر اساس کشوري که در آن هستند از انواع توالت استفاده مي کنند. در کشورهاي در حال توسعه، دسترسي به توالت با وضعيت اجتماعي و اقتصادي افراد نيز مرتبط است. افراد فقير در کشورهاي کم درآمد اغلب اصلا توالت ندارند و به جاي آن به اجابت مزاج باز متوسل مي شوند. اين بخشي از بحران بهداشتي است که ابتکارات بين المللي (مانند روز جهاني توالت) توجه را به آن جلب مي کند.

يک توالت معمولي يک کاسه سراميکي است که از سمت “بالا” به يک مخزن متصل مي شود که امکان پر شدن سريع با آب را فراهم مي کند و در سمت “پايين” به يک لوله تخليه که پساب را خارج مي کند، متصل مي شود. هنگامي که يک توالت شستشو مي‌شود، فاضلاب بايد به يک مخزن سپتيک يا سيستم متصل به يک تصفيه خانه فاضلاب جريان يابد. با اين حال، هنوز در بسياري از کشورهاي در حال توسعه، اين مرحله انجام نمي شود.

آب داخل کاسه توالت به لوله اي به شکل U وارونه كه در ايران به شترگلويي معروف است، متصل مي شود. يک طرف کانال U به صورت لوله سيفون بلندتر از ارتفاع آب کاسه قرار گرفته است. لوله سيفون به زهکش (خروجي فاضلاب) متصل مي شود. پايين لوله تخليه، ارتفاع آب در کاسه را قبل از اينکه در زهکشي جاري شود، محدود مي کند. آب موجود در کاسه به عنوان مانعي براي ورود گاز فاضلاب به ساختمان عمل مي کند. گاز فاضلاب از طريق يک لوله هواکش متصل به خط فاضلاب خارج مي شود.

مقدار آب مصرفي توالت هاي معمولي

معمولاً بخش قابل توجهي از مصرف روزانه آب، مصرف شخصي را تشکيل مي دهد. با اين حال، طراحي‌هاي مدرن توالت با فلاش کم، امکان استفاده از آب بسيار کمتري را در هر بار شستشو مي‌دهد. توالت‌هاي فلاش دوگانه به کاربر اين امکان را مي‌دهند که بين يک شستشوي ادرار يا مدفوع يکي را انتخاب کند و مقدار قابل توجهي در مصرف آب نسبت به دستگاه‌هاي معمولي صرفه‌جويي کند.

دستگيره فلاش در اين توالت ها براي يک نوع فلاش به بالا و براي نوع ديگر پايين فشار داده مي شود. طراحي ديگر اين است که دو دکمه يکي براي دفع ادرار و ديگري براي اجابت مزاج باشد. در برخي مکان‌ها، به کاربران توصيه مي‌شود که پس از دفع ادرار، شستشو ندهند.

توالت هاي فلاشينگ را مي توان براي استفاده از آب خاکستري (که قبلاً براي شستن ظروف، لباسشويي و حمام استفاده مي شد) به جاي آب آشاميدني لوله کشي کرد. برخي از توالت‌هاي مدرن به آب موجود در مخزن فشار وارد مي‌کنند که با مصرف کمتر آب، عمل شستشو را آغاز مي‌کند.

 

توالت آب شويي(زميني با استفاده از شلنگ و يا آفتابه)

يکي ديگر از انواع توالت آب‌شويي است. اين نوع توالت فلاش فاقد مخزن است اما به صورت دستي با آفتابه يا سطلي کوچک با گنجايش چند ليتر شستشو مي شود. اين نوع شستشو در حالت عادي مي تواند به اندازه 2-3 ليتر مصرف کند. اين نوع توالت در بسياري از کشورهاي آسيايي رايج است.

در برخي نقاط آسيا براي اينگونه توالتها از دو چاه يا مخزن استفاده مي‌كنند. زماني که يک چاه طي چند ماه يا چند سال پر مي شود. مسير خروجي توالت را به چاه خالي تغيير مي‌دهند و بعد از مدت زماني در حدود چند ماه يا بيشتر محتويات چاه قبلي با از دست دادن رطوبت به صورت كود مورد استفاده در كشاورزي قرار مي‌گيرد.

مزيت اين نوع مخازن با توجه به از دست دادن مواد مضر در طي مدت طولاني اين است كه خسارت كمتري به منابع آب زيرزميني و محيط زيست ميدهند. خطر آلودگي آب هاي زيرزميني زماني وجود دارد که گودال ها در مناطقي با سطح آب بالا يا متغير، و يا شکاف ها يا شکاف هايي در سنگ بستر واقع شوند.

معمولا در مناطق شمالي ايران كه سطح آب زيرزميني معمولا بالا است، مخازني حوض مانند با پوشش سيمان و درزبندي مناسب ساخته و هنگام پر شدن با ماشينهاي پمپ دار، آنها را خالي مي‌كنند.

توالت هاي فلاش در کشتي ها معمولاً با آب دريا شسته مي شوند.

توالت وكيوم(مكشي)

توالت وکيوم يک توالت فلاش است که به سيستم فاضلاب وکيوم متصل مي شود و زباله ها را با مکش دفع مي کند. آنها ممکن است از آب بسيار کمي استفاده کنند (کمتر از يک چهارم ليتر در هر شستشو) يا هيچ، (مانند ادرار كردن بدون نياز آب).

برخي از آنها را با محلول ضدعفوني کننده رنگي به جاي آب شستشو مي دهند. آنها ممکن است براي جدا کردن آب سياه (فاضلاب مطلق) و خاکستري(فاضلاب با آلودگي كمتر و قابل بازيافت) استفاده شوند و آنها را به طور جداگانه پردازش کنند (به عنوان مثال، آب سياه نسبتاً خشک را مي توان براي توليد بيوگاز يا در يک توالت کمپوست استفاده کرد).

توالت‌هاي قطار مسافربري، توالت‌هاي هواپيما، توالت‌هاي اتوبوس و کشتي‌هاي داراي لوله‌کشي اغلب از توالت‌هاي خلاء استفاده مي‌کنند. مصرف کمتر آب باعث صرفه جويي در وزن مي شود و از خروج آب از کاسه توالت در حال حرکت جلوگيري مي کند.

 

توالت شناور

توالت شناور در اصل توالتي است بر روي سکويي که در بالاي آب ساخته شده يا روي آب شناور است. به جاي اينکه فضولات به داخل زمين بروند، در يک مخزن يا بشکه جمع آوري مي شوند. براي کاهش مقدار مدفوعي که بايد به ساحل کشيده شود، بسياري از انحراف ادرار استفاده مي کنند. توالت شناور براي ساکنان بدون دسترسي سريع به زمين يا اتصال به سيستم فاضلاب توسعه داده شد.

همچنين در مناطقي که در معرض سيل طولاني مدت قرار دارند استفاده مي شود. نياز به اين نوع توالت در مناطقي مانند کامبوج به دليل آبگير بودن اكثر مناطق زندگي كه خانه‌هاي قايقي شناور بر روي آب دارند، زياد است.

توالت گودالي

توالت چاله اي نوعي توالت است که مدفوع انسان را در سوراخي در زمين جمع مي کند. ادرار و مدفوع از طريق يک سوراخ در کف وارد گودال مي شود که ممکن است براي راحتي کاربر به صندلي توالت يا سيني چمباتمه متصل شود. توالت‌هاي گودال را مي‌توان طوري ساخت که بدون آب کار کنند (توالت خشک) يا مي‌توانند مجهز به لوله‌كشي و يا منبع آب داشته باشند.

زماني که توالت هاي گودال به درستي ساخته و نگهداري شوند، مي توانند با کاهش ميزان مدفوع انسان در محيط ناشي از اجابت مزاج باز، شيوع بيماري را کاهش دهند. اين امر باعث کاهش انتقال عوامل بيماري زا بين مدفوع و غذا توسط مگس ها مي شود.

توالت قابل حمل

توالت قابل حمل يا سيار به هر نوع توالتي گفته مي شود که مي توان آن را جابجا کرد، برخي توسط يک نفر، برخي توسط تجهيزات مکانيکي مانند کاميون و جرثقيل. اکثر انواع به هيچ گونه خدمات يا زيرساخت از قبل موجود مانند فاضلاب نياز ندارند، اما کاملاً مستقل هستند.

توالت قابل حمل در موقعيت هاي مختلفي استفاده مي شود، به عنوان مثال در محله هاي فقير نشين شهري کشورهاي در حال توسعه، در جشنواره ها، براي کمپينگ، در قايق، در سايت هاي ساخت و ساز، مکان هاي فيلمبرداري، و تجمعات بزرگ در فضاي باز که هيچ امکانات ديگري وجود ندارد.

اکثر توالت‌هاي قابل حمل تک‌اتاقي هستند که با يک قفل ساده روي در،حريم خصوصي تضمين مي‌شود. برخي از توالت‌هاي قابل حمل، اتاق‌هاي قابل حمل پلاستيکي يا فايبرگلاسي قالب‌گيري‌شده کوچکي هستند که داراي دري قابل قفل شدن و ظرفي براي گرفتن فضولات انسان در يک ظرف هستند.

توالت شيميايي

يک توالت شيميايي فضولات انسان را در يک مخزن نگهدارنده جمع آوري مي کند و از مواد شيميايي براي به حداقل رساندن بو استفاده مي کند. آنها نيازي به اتصال به منبع آب ندارند.

توالت هاي سنتي (ايراني)

توالت چمباتمه‌اي (يا توالت ايراني) توالتي است که به جاي نشستن در حالت چمباتمه زدن استفاده مي‌شود. اين به اين معني است که وضعيت مدفوع مورد استفاده قرار دادن يک پا در هر طرف كاسه يا سوراخ توالت و چمباتمه زدن روي آن است.

انواع مختلفي از توالت هاي اسکوات وجود دارد، اما همه آنها اساساً از يک تشت يا کاسه توالت در سطح کف تشکيل شده اند. توالت اسکوات ممکن است از منابع آب استفاده کند يا بدون منبع براي شستشو كه مي‌تواند يک توالت خشک محسوب شود.

اصطلاح “اسکوات” فقط به وضعيت مورد انتظار دفع مدفوع اشاره دارد و نه هيچ جنبه ديگري از فناوري توالت، مانند اينکه آيا آب شستشو داده مي شود يا نه. توالت هاي اسکوات در سراسر جهان استفاده مي شوند، اما به ويژه در برخي از کشورهاي آسيايي و آفريقايي و همچنين در بعضي از کشورهاي مسلمان رايج است. در بسياري از اين کشورها، پاکسازي مقعد با آب نيز يک هنجار فرهنگي است و انجام آن آسان‌تر از توالت‌هايي است که در حالت نشسته(توالت فرنگي) استفاده مي‌شوند.

آنها همچنين گاهي اوقات در برخي از کشورهاي اروپايي و آمريکاي جنوبي يافت مي شوند. بسياري از مردم توالت‌هاي اسکات را سنتي و مشكل ساز مي‌دانند و كه به تدريج به نفع توالت‌هاي نشسته (فرنگي) يا حتي توالت‌هاي نشسته با فناوري پيشرفته کنار گذاشته مي‌شوند زيرا با توجه به داده‌هاي پزشكي استفاده از توالتهاي اسكوات در دراز مدت باعث ايجاد مشكلات مفصلي شده و استفاده از آنها براي سالخوردگان و بيماران بسيار سخت و آزار دهنده مي‌باشد.

شستشوي پس از اجابت مزاج

در دنياي غرب، رايج ترين روش تميز کردن ناحيه مقعد پس از اجابت مزاج، استفاده از دستمال توالت است. در بسياري از کشورهاي مسلمان، امکانات به گونه‌اي طراحي شده‌اند که مردم را قادر مي‌سازد تا از آداب توالت اسلامي پيروي کنند. در اينگونه توالتها با لوله كشي مستقيم و نصب شيلنگ طهارت انجام مي‌شود و چنانچه امكان لوله كشي نبود با استفاده از منبع داخلي آب و يا استفاده از ظروفي مانند آفتابه شستشو انجام شود.

استفاده از آب در بسياري از کشورهاي مسيحي تا حدي به دليل آداب توالت در کتاب مقدس است که شستن بعد از تمام موارد اجابت مزاج را تشويق مي کند.

توالت هايي در بازار وجود دارد که صندلي ها داراي مکانيسم هاي اسپري يکپارچه براي شستشو و تميزي هستند (به عنوان مثال به توالت ها در ژاپن مراجعه کنيد). اين نوع از توالتها مي تواند براي افراد مسن يا افراد داراي معلوليت مفيد باشد.

توالت هاي در دسترس

يک توالت در دسترس براي پذيرايي از افراد داراي ناتواني جسمي، مانند محدوديت تحرک مرتبط با سن يا ناتواني در راه رفتن به دليل نقص طراحي شده است. اقدامات اضافي براي افزودن دسترسي به توالت، فراهم کردن فضاي بيشتر و ميله هاي چنگک براي سهولت انتقال از صندلي يا ويلچر به توالت و از توالت به صندلي و ويلچر و همچنين داشتن فضاي کافي براي يک فرد مراقب مانند پرستار در صورت لزوم است.

توالت هاي عمومي

توالت عمومي، سرويس بهداشتي عمومي نام مكانهايي براي استفاده عموم مردم است. اين امکانات براي مشتريان، مسافران، کارمندان يک شرکت تجاري، دانش‌آموزان مدرسه و زندانيان در دسترس است و معمولاً به توالت‌هاي مردانه و زنانه تفکيک مي‌شوند، اگرچه برخي از آنها تک جنسيتي هستند، مخصوصاً براي توالت‌هاي عمومي کوچک يا تک نفره.

توالت ها يکي از عناصر مهم يک سيستم بهداشتي هستند، اگرچه عناصر ديگري نيز مورد نياز است: حمل و نقل، درمان، دفع، يا استفاده مجدد. بيماري ها، از جمله وبا، که هنوز حدود 3 ميليون نفر را در هر سال تحت تاثير قرار مي دهد، مي تواند تا حد زيادي پيشگيري شود، زماني که بهداشت موثر و تصفيه آب مانع از آلوده شدن مدفوع آبراه ها، آب هاي زيرزميني و منابع آب آشاميدني شود.

تاريخچه تامين آب و فاضلاب

تاريخ باستان

سازه هاي فاضلاب و توالت در شهر لوتال در دره رود سند در حدود 2350 قبل از ميلاد. اين اولين نمونه از سيستم هاي فاضلاب استفاده شده در جهان بود.

هزاره چهارم قبل از ميلاد شاهد اختراع لوله‌هاي سفالي، فاضلاب و توالت در بين النهرين بود. روستاي نوسنگي Skara Brae شامل نمونه‌هايي در حدود 3000 سال قبل از ميلاد مسيح از اتاق‌هاي کوچک داخلي بر روي يک زهکشي عمومي است.. تمدن دره سند در شمال غربي هند و پاکستان خانه اولين سيستم هاي بهداشت شهري شناخته شده در جهان بود.

در موهنجو-دارو (حدود 2800 قبل از ميلاد)، توالت‌ها در ديوارهاي بيروني خانه‌ها ساخته مي‌شدند.[41] نمونه بارز ديگر شهر سند لوتال (حدود 2350 ق.م) است. در لوتال، همه خانه‌ها توالت خصوصي خود را داشتند که به يک شبکه فاضلاب سرپوشيده متصل بود که از آجرکاري ساخته شده بود که همراه با ملات گچي که يا به آب‌هاي اطراف تخليه مي‌شد يا در چاله‌ها تخليه مي‌شد. که اخيراً مرتباً تخليه و تميز مي‌شدند.

توالت هاي بسيار اوليه ديگري که از آب جاري براي حذف زباله ها استفاده مي کردند در Skara Brae در اورکني اسکاتلند يافت مي شوند که از حدود 3100 قبل از ميلاد تا 2500 قبل از ميلاد اشغال شده بود.

برخي از خانه‌هاي آنجا يک زهکش مستقيماً زير آنها جاري است و برخي از آنها يک اطاقک روي زهکشي داشتند. در حدود قرن 18 قبل از ميلاد، توالت ها در کرت مينوي، مصر فرعوني و ايران باستان شروع به ظهور کردند.

در سال 2012، باستان شناسان در حفاري روستاي نوسنگي در سايت باستان شناسي Rạch Núi، در جنوب ويتنام، اولين توالت آسياي جنوب شرقي را پيدا کردند. اين توالت که قدمت آن به 1500 سال قبل از ميلاد برمي گردد، سرنخ هاي مهمي در مورد جامعه اوليه آسياي جنوب شرقي به دست مي داد. بيش از 30 کوپروليت، حاوي ماهي و استخوان هاي متلاشي شده حيوانات، اطلاعاتي در مورد رژيم غذايي انسان ها و سگ ها، و انواع انگل هايي که هر کدام بايد با آنها مبارزه کنند، ارائه کردند.

در تمدن روم، مستراح هايي که از آب جاري استفاده مي کردند، گاه بخشي از حمام هاي عمومي بودند. معمولاً تصور مي شود که توالت هاي رومي مانند مواردي که نشان داده شده است در حالت نشسته استفاده مي شود..)

تاريخ پس از کلاسيک

گاردروب ها توالت هايي بودند که در تاريخ پس از کلاسيک استفاده مي شد و بيشتر در خانه هاي طبقه بالا يافت مي شد. در اصل، آنها تکه هاي تخت يا سنگي بودند که از يک ديوار به ديوار ديگر پوشيده شده بودند و يک يا چند سوراخ براي نشستن روي آنها وجود داشت. اينها بالاي ناودان ها يا لوله هايي بودند که در خارج از قلعه يا خانه تخليه مي شد.گاردروب ها را در مناطقي دور از اتاق خواب قرار مي دهند تا از بو جلوگيري کنند و همچنين در نزديکي آشپزخانه يا شومينه براي گرم نگه داشتن محوطه قرار مي گيرند.

راه اصلي ديگر براي رسيدگي به نيازهاي توالت، ظروف محفظه اي بود، ظرفي که معمولاً از جنس سراميک يا فلز است و زباله ها را درون آن دفع مي کرد. اين روش براي صدها سال مورد استفاده قرار گرفت. شکل‌ها، اندازه‌ها و تغييرات تزئيني در طول قرن‌ها تغيير کردند. گلدان هاي مجلسي از زمان هاي قديم در اروپا مورد استفاده رايج بوده و حتي توسط زائران قرون وسطي به خاورميانه برده مي شد.

تاريخ مدرن

در اوايل دوران مدرن، گلدان‌هاي مجلسي اغلب از چيني يا مس ساخته مي‌شدند و مي‌توانستند تزئينات مفصلي نيز داشته باشند. آنها را در جويهاي نزديکترين خيابان به خانه تخليه مي‌کردند.

در دانمارک پيشامدرن، مردم عموماً در زمين‌هاي کشاورزي يا مکان‌هاي ديگري که فضولات انساني را مي‌توان به عنوان کود جمع‌آوري کرد، مدفوع مي‌کردند.

در قرن شانزدهم، با افزايش جمعيت شهري و مسدود شدن جويهاي خيابان‌ها و با افزايش حجم زباله‌هاي انساني، چاله‌ها و حوض‌هاي فاضلاب به‌عنوان وسيله‌اي براي جمع‌آوري زباله‌ها در نزديکي خانه‌ها در اروپا حفر شدند.

باران ديگر براي شستن زباله ها از جويها کافي نبود. لوله اي توالت را به حوضچه متصل مي کرند و گاهي اوقات مقدار کمي آب زباله ها را از بين مي برد. پس از مدتي افرادي كه شغلشان اين بود فاضلاب جامد را با بيل بيرون مي‌کشيدند و در طول شب جمع‌آوري مي‌کردند. اين ضايعات جامد که اصطلاحاً به عنوان خاک شب شناخته مي شود، به عنوان کود براي توليد کشاورزي فروخته مي شد.

در اوايل قرن نوزدهم، مقامات دولتي و کارشناسان بهداشت عمومي براي چندين دهه به مطالعه و بحث در مورد بهداشت پرداختند. ساخت يک شبکه زيرزميني از لوله‌ها براي انتقال فاضلاب جامد و مايع تنها در اواسط قرن نوزدهم آغاز شد و به تدريج جايگزين سيستم آب‌ريز شد، اگرچه در برخي از مناطق پاريس تا قرن بيستم از آب‌ريزها استفاده مي‌شد. حتي لندن که در آن زمان بزرگترين شهر جهان بود، تا پس از جنگ جهاني اول به توالت هاي داخلي در قوانين ساختماني خود نياز نداشت.

قبل از همه گير شدن توالت هاي داخلي، استفاده از گلدان محفظه اي در زير تخت در شب و سپس دفع محتويات آن در صبح رايج بود. در دوران ويکتوريا، خدمتکاران بريتانيايي تمام گلدان هاي مجلسي خانه را جمع آوري کردند و به اتاقي که به عنوان کمد خدمتکاران خانه معروف بود، بردند.

اين اتاق حاوي يک «سينک ظرفشويي» بود که از چوب ساخته شده بود با روکش سربي براي جلوگيري از خرد شدن گلدان هاي محفظه چيني، براي شستن «ظروف اتاق خواب» يا «ظروف اتاقي». هنگامي که آب جاري و توالت هاي سيفون به خانه هاي بريتانيا لوله کشي شد، گاهي اوقات به خدمتکاران دستشويي مخصوص خود را در طبقه پايين، جدا از دستشويي خانواده مي دادند. عمل خالي کردن ديگ اتاق خود، معروف به بيرون رفتن، در زندان هاي بريتانيا تا سال 2014 ادامه داشت.

قبل از پذيرش گسترده توالت فلاش، مخترعين، دانشمندان و مقامات بهداشت عمومي وجود داشتند که از استفاده از “مخازن زميني” حمايت مي کردند – که امروزه به عنوان توالت خشک يا توالت کمپوست شناخته مي شوند.

توسعه توالت هاي فلاش(توالت فرنگي)

اگرچه پيشروي سيستم سيفون توالت که امروزه به طور گسترده مورد استفاده قرار مي گيرد در سال 1596 توسط جان هرينگتون طراحي شد، چنين سيستم هايي تا اواخر قرن نوزدهم مورد استفاده گسترده قرار نگرفتند.

[نيازمند منبع] با شروع انقلاب صنعتي. و پيشرفت‌هاي مرتبط در فناوري، توالت فلاش به شکل مدرن خود ظاهر شد. يکي از پيشرفت‌هاي مهم در لوله‌کشي، تله S (يا شترگلويي) بود که توسط مکانيک اسکاتلندي الکساندر کامينگز در سال 1775 اختراع شد و هنوز هم استفاده مي‌شود.

اين دستگاه با استفاده از آب ايستاده، خروجي کاسه را مي‌بندد و از خروج هواي آلوده از فاضلاب جلوگيري مي‌کند. تنها در اواسط قرن نوزدهم، با سطوح رو به رشد شهرنشيني و رونق صنعتي، توالت فلاش به يک اختراع پر استفاده و عرضه شده در بازار تبديل شد. اين دوره مصادف بود با رشد چشمگير سيستم فاضلاب، به ويژه در لندن، که توالت فلاش را به دلايل بهداشتي و بهداشتي جذاب کرد.

 

توالت با تکنولوژي بالا

توالت‌هاي با فناوري پيشرفته، که در کشورهايي مانند ژاپن يافت مي‌شوند، داراي ويژگي‌هايي مانند مکانيسم‌هاي شستشوي خودکار هستند. جت هاي آب يا “واشرهاي پايين”؛ خشک کن ها، يا صداهاي شستشوي مصنوعي براي پوشاندن صداها. ساير موارد شامل ويژگي هاي نظارت پزشکي مانند تجزيه و تحليل ادرار و مدفوع و بررسي فشار خون، دما و قند خون است. برخي از توالت ها داراي عملکرد خودکار درب، صندلي هاي گرم شونده، فن هاي خوشبو کننده، يا تعويض خودکار روکش هاي کاغذي صندلي توالت هستند.

دستگاه ادراري تعاملي در چندين کشور توسعه يافته است که به کاربران امکان مي دهد بازي هاي ويديويي انجام دهند. “Toylet” توليد شده توسط سگا، از حسگرهاي فشار براي تشخيص جريان ادرار استفاده مي کند و آن را به عملکرد روي صفحه تبديل مي کند.

برای دیدن موارد بیشتر داخل کانال تلگرامی ما شوید